روزی میرسد که نسبت به همه چیز بیتفاوت میشوی، نه از بدگوییهای دیگران میرنجی و نه دلخوش به حرفهای عاشقانهی اطرافت..به آن روز میگویند: "پیری".گابریلگارسیامارکز شاید این نوشته ها به کار شما نیاید.دلیلش ساده است .کسی که در اینجا به تصویر کشیده شده من هستم ، آدمی با خصوصیات شخصی من.پی نوشت :به او غبطه می خوردم. من نگران قضاوت دیگران بودم و او خودش را از بند قضاوت آزاد کرده بود. من با تصویری زندگی میکردم که می خواستم دیگران از من ببینند و او بی تصویر زندگی می کرد ..رضا قاسمی

چه فایده آخر وقتی نمی توانم خودم را فراموش کنم؟

وقتی نمی توانم خودم را زنجیر کنم.

به پاهایم خیره شدم. چی سرپا نگهم داشته ؟ این پوست و گوشت ورگ وخون به اختیار کی هست آخر؟

"احساس می کنم پشت دری بسته هستم که طرف دیگرش توزندگی می کنی وهیچ گاه باز نخواهد شد."

این را فرانتس. ک گفته . ولی حرف دل ، حرف دل است فرقی نمی کند کی گفته باشد.